zaterdag 1 juni 2019

Een Lotta van Lotte



In mijn vorige blogpost liet ik met enige trots de communiejurk zien die ik voor mijn oudste dochter mocht maken.
De "optie B" jurk.
Want als "optie A" had ik al een "just knot it" dress gemaakt in een Lotte Martens stofje. 
Kwestie van een jurk te hebben waarin ze kan schitteren, maar die ze ook nog bij een andere gelegenheid zou kunnen dragen.
Jammer genoeg bleek dat ik een te grote maat gemaakt had, en we hebben besloten om hem pas volgend jaar weer uit de kast te halen, bij een andere feestelijke gelegenheid. 
Gelukkig is er in een grote familie als de onze, geen gebrek aan leuke feestjes!

Terug naar het communiefeest van afgelopen weekend.
Met de familiefoto's in gedachten, leek het me fijn indien we er met het ganse gezin een beetje assorti bij zouden lopen.
Wanneer je zelf je kleding naait, is dat natuurlijk gemakkelijk.
Je koopt gewoon enkele meters van dezelfde stof, naait een paar verschillende modelletjes, en zo is iedereen assorti, maar toch niet helemaal hetzelfde.
Zo gezegd, zo gedaan, dus ik bestelde meteen een ruime hoeveelheid van de Lotte Martens stofjes in een bepaalde kleur.
Voor de communiejurk gebruikte ik de basic uni 08 als buitenstof, en de tencel uni pink als voering (zowel bij "optie A" als bij "optie B") 

En nu komen we eindelijk tot de essentie van deze post, want ik wou het eigenlijk gaan hebben over de jurk voor dochter 2:
Voor haar jurk gebruikte ik dezelfde stoffen, in combinatie met de Loxia 08.
Voor het patroon haalde ik nog eens mijn Lotta jurk van Compagnie M. van onder het stof.
Zonde dat ik er zolang over gedaan heb om er nog eens eentje te maken, want het is een echt toppatroontje. Dochter 2 past nog in de zwanenjurk die ik ooit maakte voor dochter 1, zij het dat het rokgedeelte een beetje aan de korte kant wordt. Ik gebruikte daarom mijn reeds uitgetekende patroon, en heb dan zowel de top als de rok met 2cm verlengd.
Hieronder het resultaat:
Bijpassende knoopjes vinden is niet altijd even gemakkelijk. Deze vond ik bij Atelier Linabo. Ik ben niet helemaal overtuigd, maar het komt alvast in de buurt...

De weersvoorspellingen vorig weekend waren niet gunstig, en de tijds- en werkdruk noopten mij ertoe een hulplijn in te roepen: de oma. Zij kroop de avond voor de communie nog snel achter haar naaimachine om beide dames nog van een bolero te voorzien. Gelukkig viel het weer al bij al goed mee, maar de bolero's werden met graagte gedragen!

Een bijpassend sjaaltje en de haaraccessoires vond ik bij Veritas. Zo lijkt ze een echt dametje!














       
Toen ik de dochter vroeg of ik enkele foto's van haar mocht nemen, kreeg ze de smaak helemaal te pakken, en gaf ze me allerlei instructies van waar en hoe ik haar moest fotograferen. Hieronder een selectie. 
 



Ik weet nu al: wanneer deze juffer haar communie doet, komt de fotoshoot alvast goed!
En ook de familiefoto's zijn mooier geworden dan ik had durven hopen:




Oui, oui, allemaal assorti!





































































































dinsdag 23 april 2019

Communiejurk

Over exact één maand en 2 dagen krijgt de oudste dochter haar eerste communie.
Een bijzondere gelegenheid als deze, verdient een al even bijzondere jurk.
Daarover waren moeder en dochter het eens. Over hoe deze jurk er dan moest gaan uitzien, daarin verschilden we wat van mening.
De dochter zag het groots, en liet me enkele jurken zien die ze gevonden had op pinterest: stuk voor stuk mini bruidsjurken - meters tule, kant, satijn, en vooral: veel bling bling.

Moeder zag het iets soberder voor zich. Een beetje bling bling, da's ok, maar liefst werd het ook een jurk die de dochter ook op andere gelegenheden zou kunnen dragen. 
Zo'n zonde om iets te maken wat maar één keer gedragen wordt, niet? 

Ik begon daarom met een just knot it dress in een mooi Lotte Martens stofje, in de hoop dat de dochter zou bijdraaien. 
Wat ze - tot mijn grote verbazing - effectief deed toen ze de jurk te zien kreeg. 
Jammer maar helaas, toen ze hem paste, bleek die nog koeien te groot te zijn.
Zelf vond ze van niet, maar ik vond van wel. 
De "reservejurk_voor_de_communie_in_geval_dat_de_echte_jurk_ook_mislukt" was geboren. 
En zo begon ik dan toch maar aan een jurk die wat meer beantwoordt aan wat de dochter in gedachten had. 
Je zou het misschien niet zeggen, maar ik vertrok van het Ileana patroon van Compagnie M.
Het patroon van de rok paste ik aan, zodat er enkel MA een naad zou zijn.
Het bovenstukje paste ik vanachter aan, om een open rug te creëren.






Het voorpand bleef ongewijzigd wat betreft de tule, maar voor de stof eronder verknipte ik dit pand eveneens om een ander uitzicht te krijgen.

Het tussenresultaat zag er bedroevend uit. 

Het feit dat het op die moment volop carnavalsperiode was, en de dochter doodleuk kwam vragen of ze haar jurk als carnavalsoutfit aan mocht, was eveneens niet bevorderlijk voor mijn gemoedstoestand.


Toch zette ik door, in de hoop dat een beetje (veel!) hand- en kantwerk, de jurk er wat beter zou laten uitzien.
Halverwege kreeg ik toch een paniekske: de jurk begon er nu wel erg "kitscherig"  en mogelijks ook "cheap" uit te zien, en dat was niet de bedoeling. 
Daar zat ik dan, met  2 (onafgewerkte) jurken met een hoek af!
De tijd begon te dringen, (er lopen hier nog gezinsleden rond die nog een outfit nodig hebben), dus ik schakelde een hulplijn in (facebook) om te kunnen beslissen met welke jurk ik verder moest.
De reacties waren overweldigend in aantal, en jurk 2 genoot een duidelijke voorkeur.





Nu, uren hand- en prutswerk later, kan ik u met blijdschap het resultaat tonen, dat best wel meevalt.

Met een dikke merci aan de schoonzus voor het maken van de foto's!


patroon: Ileana jurk van Compagnie M. (met aanpassingen!)
stoffen: tule - The Fabric Sales, Rotselaar; buitenstof en voering: Lotte Martens stoffen (; lint: overschot van een voering(!)stofje dat ik nog had liggen van een jas die ik ooit genaaid heb); applicaties: aliexpress en aliexpress
tule onderrok: gekocht, aliexpress
schoenen: bol.com



















































dinsdag 9 april 2019

Time to relax!

We zitten nog volop in de vastenperiode, en of je nu gelovig bent of niet, het kan nooit kwaad om eens stil te staan in het leven, om tot jezelf en tot rust te komen.
En dat doe ik dan graag letterlijk.
Lekker ontspannen tijdens een vakantie op verplaatsing met de kids.
Op verplaatsing, want mochten we zijn thuisgebleven, dan was er niks ontspannends aan geweest. Thuis ligt er altijd wel een stapeltje was, stof, of rommel op me te wachten om onder handen genomen te worden, en ik kan het gewoon niet laten om dat dan ook effectief te doen.
Liefst niet thuisblijven dus.
Maar met een baby van 4 maanden is dat niet altijd evident.
Zo zat een skivakantie er niet in dit jaar.
We houden hier echter wel van actieve vakanties, dus is het een wandelvakantie geworden, aan de Moezel in Duitsland.
We verblijven in een typisch bungalowpark, voorzien van alle comfort en faciliteiten die je er zou verwachten, met voldoende "plan B" opties in geval van slechter weer, zoals daar zijn: een zwembad, indoor speeltuin, bowling,...
Wanneer de kinderen 's avonds - uitgeput van alle actie - in hun bed liggen, kan het "momentje van absolute rust" dan eindelijk komen.

Me lekker nestelen in de zetel, met een goed boek en een lekker wijntje/warme chocomelk erbij.

Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik dat eerder nog eens gedaan heb.
De kinderen waren nog niet geboren denk ik.
Dat maakt wel dat ik er nu des te meer intens van kan genieten, omdat ik besef wat een zeldzaam voorrecht dit is.
Om het gevoel compleet te maken, doe ik dit alles het liefst in pyama en kamerjas. Zoals ik me inbeeld dat alleen oude of zieke mensen dit ook doen.
Deze kamerjas naaide ik met een fluweelzacht stofje dat ik vond bij atelier Linabo. Het bestaat uit 100% polyester, en is aangenaam warm en streelzacht.


Toen ik de foto's zag die mijn echtgenoot daarnet heeft getrokken, was het wel even schrikken. Ik zie er blijkbaar toch nog behoorlijk vermoeid uit.
Nu ja, foto's liegen niet, en ik ben ook best wel moe. (Hoe kan het anders, onze jongste krijgt nog borstvoeding, dus echt slapen doe ik nog niet 's nachts). Maar ik was ook echt intens aan het genieten van een beetje me-time, en ik had gehoopt dat dat ook zou doorschijnen op de foto's, maar dat is blijkbaar niet gelukt :(
Dus schrijf ik het er even bij voor de duidelijkheid ;)
Patroon: Relaxation robe van Rebecca Page, size 2. Bestaat ook in een versie voor kinderen, en in een bundel.


Deze post bevat affiliate links. Dit betekent dat ik een kleine commissie krijg wanneer je op basis van deze link een aankoop zou doen. Dit heeft geen invloed op de prijs die jij betaalt. Deze blijft gewoon hetzelfde. Het helpt mij wel om mijn stoffen- en naaiverslaving te onderhouden ;)
















dinsdag 5 maart 2019

Op zoek naar raad van Tante Kaat

Het weer is hier de laatste tijd wisselvalliger dan het humeur van een vrouw in het midden van haar menopauze.
Vandaar het/de idee om de dochter te verblijden met een bodywarmer.

Dat, en het feit dat de oudste dochter haar vorige exemplaar is ontgroeid, en - zoals dat gaat in vele gezinnen - dat dat exemplaar nu aan de kapstok van dochter 2 hangt.
En daar hing er al 1, want ze kreeg eerder ook al een afdankertje van een nichtje.
Dochter 2 heeft nu 2 bodywarmers aan de kapstok hangen. En dochter 1 had er geen meer.
Dat is blijkbaar "niet eerlijk", en een geldige reden voor tranen en gezeur bij dochter 1.
Het feit dat zij meerdere jassen aan haar kapstok heeft om uit te kiezen is totaal irrelevant en vormt geen tegenargument. Evenals het feit dat de meeste kledingstukken in haar kleerkast van eerste hand zijn....iets wat je niet kan zeggen over de stukken in de kast van dochter 2.









Met dit naaisel zijn de tranen en het gemopper met de noorderzon verdwenen.
Maar nu doet zich een nieuw probleem voor.
Om die typische bodywarmer look te bekomen heb ik mijn buitenstof doorstikt om de 5 cm. Dat is erg handig wanneer je bvb.tussenvoering aan je buitenstof wilt vaststikken. Maar voor deze bodywarmer heb ik geen tussenvoering gebruikt, omdat me de combinatie van softshell en een dikkere tricotvoering, wel voldoende leek. Dit doorstikken van de buitenstof was dus puur decoratief bedoeld.
Om rechte lijnen te stikken, tekende ik eerst wat hulplijnen met een krijtje.
En daar ontstond mijn probleem.
Want meestal krijg ik zo'n markeringen met een krijtje gemakkelijk van mijn stof door er even met mijn handen over te vegen, en nu krijg ik het er zelfs met een zeepsopje en een spons niet uit.

Op de voorzijde is dit eigenlijk niet speciaal storend. Je ziet het rode van het krijtje wel, terwijl het garen in dezelfde groene kleur is als de buitenstof, maar het stoort niet.



Maar op de achterzijde heb ik eerst een paar scheve lijnen getrokken, en die staan er dus ook nog op. En dat valt wel op.

Nu hoop ik dat deze alsnog zullen verdwijnen wanneer de bodywarmer een keer in de wasmachine belandt.
Dat heb ik tot nog toe nog niet geprobeerd omdat de dochter zo dol is op haar nieuwe aanwinst, dat ze hem pas in de wasmand wil gooien wanneer ie echt vuil is.
Mocht tante Kaat deze blogpost lezen, en weten of de wasmachine met zekerheid de krijtlijnen zal verwijderen, of nog een andere tip in petto heeft, dan mag ze zeker hieronder haar wijze raad neertypen.
Even terug naar de achterkant: de kap die u ziet, is van het afneembare type. Best wel handig. Omwille van het gemak, koos ik hier voor kamsnaps.


Het patroon voor deze bodywarmer is verrassend eenvoudig, en hij zit ook vrij snel in mekaar.
Het gedeelte dat me vooraf de meeste angst inboezemde, zijn de armsgaten, die afgewerkt zijn met biais. Deze knipte ik eveneens uit de softshell, en dat zijn dus enorm dikke lagen waar je dan door moet stikken. Maar uiteindelijk is dat redelijk goed gelukt.

Kijk eens hoe content ze nu is! Daar doen we 't voor!

Patroon: Riley Vest van Rebecca Page
Stof en fournituren: softshell, tricot, rits en garen allen van  Atelier Linabo in Wijgmaal.

 Deze post bevat affiliate links. Dit betekent dat ik een kleine commissie krijg wanneer je op basis van deze link een aankoop zou doen. Dit heeft geen invloed op de prijs die jij betaalt. Deze blijft gewoon hetzelfde. Het helpt mij wel om mijn stoffen- en naaiverslaving te onderhouden ;)













woensdag 20 februari 2019

Eerste lentekriebels

't Is misschien nog een beetje vroeg, maar het eerst lentenaaisel is een feit.
Iets wat niet meteen op de planning stond, maar toen ik in januari een prachtige stofje - jeanslook, en gouden blaadjes print - zag liggen bij Nancy, kon ik het niet laten om met een aantal meters van dit moois huiswaarts te keren.


En ik wist al meteen waarvoor ik het ging gebruiken: een patsy party add-on voor dochter 1, en een posy pleated pants voor mezelf. De blogpost over het 2de patroon volgt nog. Vandaag wil ik alvast de patsy party jumpsuit laten zien. Deze is gebaseerd op het gratis patroon voor een feestjurk.
https://rebecca-page.com/product/patsy-free-bundle/?affiliates=165
Met de add-on (die wel betalend is), kan je daar o.a. een jumpsuit van maken.

Dit eenvoudige model moet het hebben van de details: prinsessennaden aan het voorpand, rimpelelastiek op het rugpand. (Op de foto hiernaast lijkt het voorpand wat te rimpelen aan de prinsessennaad. In het echt is dit niet zo. De stof was tijdens het nemen van deze foto nog niet gestreken)
De jumpsuit versie zet de mooie, lange, slanke benen van de draagster in de verf.

Die heeft ze van vaders kant. En man, wat ben ik daar jaloers op!
De broekspijpen vallen behoorlijk wijd. Daar kan je voor, of tegen zijn. Persoonlijk vind ik die retrotoets wel iets hebben.
Ik ben eens benieuwd of ik zelf ook zo goed met dit stofje zal staan...

Deze post bevat affiliate links. Dit betekent dat ik een kleine commissie krijg wanneer je op basis van deze link een aankoop zou doen. Dit heeft geen invloed op de prijs die jij betaalt. Deze blijft gewoon hetzelfde. Het helpt mij wel om mijn stoffen- en naaiverslaving te onderhouden ;)