Moet er nog taart zijn?

Er was er eentje jarig gisteren. Het gaat om de echtgenoot. Dat is plezant, omdat het volstaat hem in alle rust met iets kleins te verrassen of te verwennen, en het mogelijkheden schept om eens een nieuw taartreceptje in alle rust en veiligheid uit te testen.
Geen druk feest.
Geen stress om 5 taarten te bakken en daarnaast ook nog een buffet te organiseren.
Gewoon genieten met ons viertjes.
Dat gevoel van rust geeft me energie. Zoveel energie, dat ik uiteindelijk toch nog 2 taarten bakte vandaag.
Een kaastaart (met crunchy speculoosbodem).

En een chocoladetaart.

De kaastaart baseerde ik op dit recept. 

Het recept van de chocoladetaart vond ik op een foodblog, die ik leerde kennen dankzij iemand in mijn naaigroepje.
Ik deed er eerder al inspiratie op voor een aantal hoofdgerechten uit, en geen enkele keer stelde deze blog me teleur, dus ik heb me dan ook vol vertrouwen op deze chocoladetaart gestort. Helaas liet ik het meringue-gedeelte niet lang genoeg bakken in de oven.
Bij het decoreren dreigde de taart dan ook helemaal uit mekaar te vallen onder het gewicht van het fruit, door de nog lichtelijk vloeibare meringue. Daarom werd een groot gedeelte gestut met negerzoenen (die lagen nu eenmaal binnen handbereik).
Visueel was het mooier geweest indien ik er de taart volledig rondom mee versierd zou hebben, maar het zou een beetje verspilling geweest zijn, omdat we zoveel taart nooit zouden opkrijgen met ons kleine gezelschap.

Welke taart was nu de lekkerste?
Helaas kan ik daarop geen antwoord geven. De stemronde onder alle proevers resulteerde in een (hoge) gelijkstand voor beide taarten. 't Was dus voor beide recepten de eerste, maar zeker niet de laatste keer dat ik ze zal uitproberen.

Zomergevoel op je bord!

De echtgenoot zou elke dag, het ganse jaar door, deze lekkernij graag op zijn bord krijgen, maar ik wacht liever op zomerse temperaturen om dit gerechtje klaar te maken.
Dat deze temperaturen de laatste dagen bereikt werden, en zelfs een beetje te hoog de lucht in gingen, zal niemand kunnen ontkennen. Tijd dus om de echtgenoot (en de kindjes) eens goed te verwennen op culinair vlak, met bruschetta's!

 Gemakkelijk, snel, en LEKKER!

Wat je nodig hebt:

- tomaatjes, ontpit en in blokjes gesneden
- gesnipperde rode ui
- goede olijfolie
- basilicum
- peper en zout
- eventueel speciale bruschetta kruidenmix

Mengen in een kom, en serveren op toastjes, of gegrild stokbrood/ciabatta
Glaasje wijn erbij,
meer moet dat niet zijn!

jammie!

Vakantiedagboek: dag 6

De ochtend begon een beetje winderig. Ideaal om een vliegertje op te steken.

 

En blijkbaar ook de ideale gelegenheid om honden bang te maken.

En ik heb gemerkt dat enkele collega's ook meelezen, dus: er werd ook nog gestudeerd

En daarna: pasta party!

Tijdens de pizza party hadden we verwacht dat we gingen leren hoe we pizza moesten maken, maar het bleek een kookles voor pesto te zijn.
Toch trapten we vandaag weer in dezelfde val door te denken dat we pasta gingen leren maken. Niet dus! (of toch niet helemaal). Wel - u raadt het nooit - een cursus pizza maken.

We waren om te beginnen al een kwartier te laat, en, ondanks de soepelheid die je zou verwachten in Zuiderse oorden, begon de les nogal stipt. Hierdoor hebben we gemist hoe je het deeg precies moet maken. Van wat ik achteraf begrepen heb, werd hetzelfde deeg gemaakt als dat voor focaccia, en zit er bloem, water, suiker, gist, zout, olijfolie en een ei in.

We waren er wel bij voor alle volgende stappen in het proces:

Nog voor de "les" gedaan was, waren ze boven al aan het pasta draaien. Hoe dat deeg gemaakt wordt, weten we dus ook al niet. We mochten wel helpen "meedraaien".

En daarna weer smullen en feesten natuurlijk.

Wederom: filmpje volgt nog in de loop van volgende week (of wanneer we Mik zijn raad hebben opgevolgd en zo een kaartje hebben gekocht).

En tot slot nog ééntje voor de oma:

Vakantiedagboek: dag 4

Vandaag was het pizza party op de boerderij.

Eerst kregen we een theoretische uitleg over pasta, sauzen en bijhorende wijnen. Vervolgens mochten we zelf de handen uit de mouwen steken om 2 soorten pesto te bereiden.

De eerste was een "klassieke" groene pesto, zij het wel met een assortiment van verschillende noten i.p.v. pijnboompitten. Blijkbaar kosten pijnboompitten hier een fortuin, en wordt er daarom gewerkt met alternatieven: okkernoten, hazelnoten, amandelen en pistache noten.

Hier voeg je citroenschil en citroensap,

zout en een beetje peper,

parmezaanse kaas,

en olijfolie aan toe.

Even mixen en 't is klaar!

En dan de tweede pesto: deze keer zonder foto's, in de hoop op deze manier wat minder te overdrijven:

- rucola

- romeinse sla

- pistache noten

- zout

- parmezaanse kaas

- olijfolie

mixen tot een smeuïge massa. Klaar en superlekker! (persoonlijk vind ik deze lekkerder dan de eerste).

De pesto kon gegeten worden op brood, besprenkeld met olijfolie en zout, en afgebakken in de oven, of gewoon met een lepeltje.

 

Een glaasje wijn erbij, en meer moet dat niet zijn.

Of toch? Sommige mensen kunnen toch echt geen minuut zonder hun iPhone...

Hierna was het tijd voor de pizza party! Wie zin had, mocht zelf mee de pizza's uitrollen:

Ook nu was er live muziek. En dat is iets wat de jeugd van tegenwoordig duidelijk niet meer gewend is: eventjes oortjes insteken om optimaal te kunnen genieten...

Tussen het smullen van de pizza's door, was er ook weer de mogelijkheid om te kijken hoe lokale streekproducten bereid worden:

U begrijpt het, die vakantiekilo's, die vliegen eraan!

Hopelijk helpen een paar danspasjes om ze weer te doen verdwijnen. 

De bijhorende filmpjes vind je hier:

(de meerwaardezoeker kijkt rechts in beeld vanaf 00:58)