Communiejurk

Over exact één maand en 2 dagen krijgt de oudste dochter haar eerste communie.
Een bijzondere gelegenheid als deze, verdient een al even bijzondere jurk.
Daarover waren moeder en dochter het eens. Over hoe deze jurk er dan moest gaan uitzien, daarin verschilden we wat van mening.
De dochter zag het groots, en liet me enkele jurken zien die ze gevonden had op pinterest: stuk voor stuk mini bruidsjurken - meters tule, kant, satijn, en vooral: veel bling bling.

Moeder zag het iets soberder voor zich. Een beetje bling bling, da's ok, maar liefst werd het ook een jurk die de dochter ook op andere gelegenheden zou kunnen dragen. 
Zo'n zonde om iets te maken wat maar één keer gedragen wordt, niet? 

Ik begon daarom met een just knot it dress in een mooi Lotte Martens stofje, in de hoop dat de dochter zou bijdraaien. 
Wat ze - tot mijn grote verbazing - effectief deed toen ze de jurk te zien kreeg. 
Jammer maar helaas, toen ze hem paste, bleek die nog koeien te groot te zijn.
Zelf vond ze van niet, maar ik vond van wel. 
De "reservejurk_voor_de_communie_in_geval_dat_de_echte_jurk_ook_mislukt" was geboren. 
En zo begon ik dan toch maar aan een jurk die wat meer beantwoordt aan wat de dochter in gedachten had. 
Je zou het misschien niet zeggen, maar ik vertrok van het Ileana patroon van Compagnie M.

Het patroon van de rok paste ik aan, zodat er enkel MA een naad zou zijn.

Het bovenstukje paste ik vanachter aan, om een open rug te creëren.

Het voorpand bleef ongewijzigd wat betreft de tule, maar voor de stof eronder verknipte ik dit pand eveneens om een ander uitzicht te krijgen.

Het tussenresultaat zag er bedroevend uit. 

Het feit dat het op die moment volop carnavalsperiode was, en de dochter doodleuk kwam vragen of ze haar jurk als carnavalsoutfit aan mocht, was eveneens niet bevorderlijk voor mijn gemoedstoestand.

Toch zette ik door, in de hoop dat een beetje (veel!) hand- en kantwerk, de jurk er wat beter zou laten uitzien.

Halverwege kreeg ik toch een paniekske: de jurk begon er nu wel erg "kitscherig"  en mogelijks ook "cheap" uit te zien, en dat was niet de bedoeling. 

Daar zat ik dan, met  2 (onafgewerkte) jurken met een hoek af!

De tijd begon te dringen, (er lopen hier nog gezinsleden rond die nog een outfit nodig hebben), dus ik schakelde een hulplijn in (facebook) om te kunnen beslissen met welke jurk ik verder moest.

De reacties waren overweldigend in aantal, en jurk 2 genoot een duidelijke voorkeur.

Nu, uren hand- en prutswerk later, kan ik u met blijdschap het resultaat tonen, dat best wel meevalt.

Met een dikke merci aan de schoonzus voor het maken van de foto's!

patroon: Ileana jurk van Compagnie M. (met aanpassingen!)
stoffen: tule - The Fabric Sales, Rotselaar; buitenstof en voering: Lotte Martens stoffen (; lint: overschot van een voering(!)stofje dat ik nog had liggen van een jas die ik ooit genaaid heb); applicaties: aliexpress en aliexpress; 
tule onderrok: gekocht, aliexpress
schoenen: bol.com

Time to relax!

We zitten nog volop in de vastenperiode, en of je nu gelovig bent of niet, het kan nooit kwaad om eens stil te staan in het leven, om tot jezelf en tot rust te komen.
En dat doe ik dan graag letterlijk.
Lekker ontspannen tijdens een vakantie op verplaatsing met de kids.
Op verplaatsing, want mochten we zijn thuisgebleven, dan was er niks ontspannends aan geweest. Thuis ligt er altijd wel een stapeltje was, stof, of rommel op me te wachten om onder handen genomen te worden, en ik kan het gewoon niet laten om dat dan ook effectief te doen.
Liefst niet thuisblijven dus.
Maar met een baby van 4 maanden is dat niet altijd evident.
Zo zat een skivakantie er niet in dit jaar.
We houden hier echter wel van actieve vakanties, dus is het een wandelvakantie geworden, aan de Moezel in Duitsland.
We verblijven in een typisch bungalowpark, voorzien van alle comfort en faciliteiten die je er zou verwachten, met voldoende "plan B" opties in geval van slechter weer, zoals daar zijn: een zwembad, indoor speeltuin, bowling,...
Wanneer de kinderen 's avonds - uitgeput van alle actie - in hun bed liggen, kan het "momentje van absolute rust" dan eindelijk komen.

Me lekker nestelen in de zetel, met een goed boek en een lekker wijntje/warme chocomelk erbij.

Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik dat eerder nog eens gedaan heb.
De kinderen waren nog niet geboren denk ik.
Dat maakt wel dat ik er nu des te meer intens van kan genieten, omdat ik besef wat een zeldzaam voorrecht dit is.
Om het gevoel compleet te maken, doe ik dit alles het liefst in pyama en kamerjas. Zoals ik me inbeeld dat alleen oude of zieke mensen dit ook doen.
Deze kamerjas naaide ik met een fluweelzacht stofje dat ik vond bij atelier Linabo. Het bestaat uit 100% polyester, en is aangenaam warm en streelzacht.


Toen ik de foto's zag die mijn echtgenoot daarnet heeft getrokken, was het wel even schrikken. Ik zie er blijkbaar toch nog behoorlijk vermoeid uit.
Nu ja, foto's liegen niet, en ik ben ook best wel moe. (Hoe kan het anders, onze jongste krijgt nog borstvoeding, dus echt slapen doe ik nog niet 's nachts). Maar ik was ook echt intens aan het genieten van een beetje me-time, en ik had gehoopt dat dat ook zou doorschijnen op de foto's, maar dat is blijkbaar niet gelukt :(
Dus schrijf ik het er even bij voor de duidelijkheid ;)

Patroon: Relaxation robe van Rebecca Page, size 2. Bestaat ook in een versie voor kinderen, en in een bundel.

Deze post bevat affiliate links. Dit betekent dat ik een kleine commissie krijg wanneer je op basis van deze link een aankoop zou doen. Dit heeft geen invloed op de prijs die jij betaalt. Deze blijft gewoon hetzelfde. Het helpt mij wel om mijn stoffen- en naaiverslaving te onderhouden ;)

Op zoek naar raad van Tante Kaat

Het weer is hier de laatste tijd wisselvalliger dan het humeur van een vrouw in het midden van haar menopauze.
Vandaar het/de idee om de dochter te verblijden met een bodywarmer.

Dat, en het feit dat de oudste dochter haar vorige exemplaar is ontgroeid, en - zoals dat gaat in vele gezinnen - dat dat exemplaar nu aan de kapstok van dochter 2 hangt.
En daar hing er al 1, want ze kreeg eerder ook al een afdankertje van een nichtje.
Dochter 2 heeft nu 2 bodywarmers aan de kapstok hangen. En dochter 1 had er geen meer.
Dat is blijkbaar "niet eerlijk", en een geldige reden voor tranen en gezeur bij dochter 1.
Het feit dat zij meerdere jassen aan haar kapstok heeft om uit te kiezen is totaal irrelevant en vormt geen tegenargument. Evenals het feit dat de meeste kledingstukken in haar kleerkast van eerste hand zijn....iets wat je niet kan zeggen over de stukken in de kast van dochter 2.









Met dit naaisel zijn de tranen en het gemopper met de noorderzon verdwenen.
Maar nu doet zich een nieuw probleem voor.
Om die typische bodywarmer look te bekomen heb ik mijn buitenstof doorstikt om de 5 cm. Dat is erg handig wanneer je bvb.tussenvoering aan je buitenstof wilt vaststikken. Maar voor deze bodywarmer heb ik geen tussenvoering gebruikt, omdat me de combinatie van softshell en een dikkere tricotvoering, wel voldoende leek. Dit doorstikken van de buitenstof was dus puur decoratief bedoeld.
Om rechte lijnen te stikken, tekende ik eerst wat hulplijnen met een krijtje.
En daar ontstond mijn probleem.
Want meestal krijg ik zo'n markeringen met een krijtje gemakkelijk van mijn stof door er even met mijn handen over te vegen, en nu krijg ik het er zelfs met een zeepsopje en een spons niet uit.

Op de voorzijde is dit eigenlijk niet speciaal storend. Je ziet het rode van het krijtje wel, terwijl het garen in dezelfde groene kleur is als de buitenstof, maar het stoort niet.



Maar op de achterzijde heb ik eerst een paar scheve lijnen getrokken, en die staan er dus ook nog op. En dat valt wel op.

Nu hoop ik dat deze alsnog zullen verdwijnen wanneer de bodywarmer een keer in de wasmachine belandt.
Dat heb ik tot nog toe nog niet geprobeerd omdat de dochter zo dol is op haar nieuwe aanwinst, dat ze hem pas in de wasmand wil gooien wanneer ie echt vuil is.
Mocht tante Kaat deze blogpost lezen, en weten of de wasmachine met zekerheid de krijtlijnen zal verwijderen, of nog een andere tip in petto heeft, dan mag ze zeker hieronder haar wijze raad neertypen.
Even terug naar de achterkant: de kap die u ziet, is van het afneembare type. Best wel handig. Omwille van het gemak, koos ik hier voor kamsnaps.


Het patroon voor deze bodywarmer is verrassend eenvoudig, en hij zit ook vrij snel in mekaar.
Het gedeelte dat me vooraf de meeste angst inboezemde, zijn de armsgaten, die afgewerkt zijn met biais. Deze knipte ik eveneens uit de softshell, en dat zijn dus enorm dikke lagen waar je dan door moet stikken. Maar uiteindelijk is dat redelijk goed gelukt.

Kijk eens hoe content ze nu is! Daar doen we 't voor!

Patroon: Riley Vest van Rebecca Page

Stof en fournituren: softshell, tricot, rits en garen allen van  Atelier Linabo in Wijgmaal.

 Deze post bevat affiliate links. Dit betekent dat ik een kleine commissie krijg wanneer je op basis van deze link een aankoop zou doen. Dit heeft geen invloed op de prijs die jij betaalt. Deze blijft gewoon hetzelfde. Het helpt mij wel om mijn stoffen- en naaiverslaving te onderhouden ;)

Eerste lentekriebels

't Is misschien nog een beetje vroeg, maar het eerst lentenaaisel is een feit.
Iets wat niet meteen op de planning stond, maar toen ik in januari een prachtige stofje - jeanslook, en gouden blaadjes print - zag liggen bij Nancy, kon ik het niet laten om met een aantal meters van dit moois huiswaarts te keren.

En ik wist al meteen waarvoor ik het ging gebruiken: een patsy party add-on voor dochter 1, en een posy pleated pants voor mezelf. De blogpost over het 2de patroon volgt nog. Vandaag wil ik alvast de patsy party jumpsuit laten zien. Deze is gebaseerd op het gratis patroon voor een feestjurk.

Met de add-on (die wel betalend is), kan je daar o.a. een jumpsuit van maken.

Dit eenvoudige model moet het hebben van de details: prinsessennaden aan het voorpand, rimpelelastiek op het rugpand. (Op de foto hiernaast lijkt het voorpand wat te rimpelen aan de prinsessennaad. In het echt is dit niet zo. De stof was tijdens het nemen van deze foto nog niet gestreken)

De jumpsuit versie zet de mooie, lange, slanke benen van de draagster in de verf.

Die heeft ze van vaders kant. En man, wat ben ik daar jaloers op!

De broekspijpen vallen behoorlijk wijd. Daar kan je voor, of tegen zijn. Persoonlijk vind ik die retrotoets wel iets hebben.

Ik ben eens benieuwd of ik zelf ook zo goed met dit stofje zal staan...

Deze post bevat affiliate links. Dit betekent dat ik een kleine commissie krijg wanneer je op basis van deze link een aankoop zou doen. Dit heeft geen invloed op de prijs die jij betaalt. Deze blijft gewoon hetzelfde. Het helpt mij wel om mijn stoffen- en naaiverslaving te onderhouden ;)

simpel baby outfitje

Het tweede maaksel voor mijn jongste spruit is een feit.




En dan te bedenken dat ik nooit voor mijn eigen baby's ging naaien, 
omdat ik het sop de kool niet waard vond. 
Zo'n baby, dat groeit dan ook als kool, weet u wel?

Dit setje bestaat uit een broekje met voetjes volgens een gratis patroontje op Makerist,

en een sweater met vleermuis-/vlinder-mouwen volgens het dreamy drape patroon van Rebecca Page.

Ik maakte al eens een sweaterjurk van dit patroon voor mezelf, maar nog nooit voor een baby'tje.
Ik dacht dat het raar/vreemd zou zijn, zo'n baby met vleermuismouwen rond de armpjes. 
Maar eigenlijk is het resultaat best geslaagd te noemen. 

Alleen had ik misschien een ander (lichter gekleurd) stofje moeten nemen. Ik ben niet zo overtuigd dat deze donkere kleur goed staat bij mijn schatje...

Heeft ze nu niet het schattigste kontje ooit?!

stof:Atelier Linabo, Wijgmaal

chocolade, da's altijd een feest

mmmm...chocolade!

Ik ben niet verslaafd...ik heb het gewoon nodig!

Wie mij goed kent, heeft het me vast al horen zeggen.

Toen de echtgenoot op het idee kwam om een chocoladefeestje te organiseren voor de 8ste verjaardag van onze dochter, hoopte ik dus vurig dat ze dat zou zien zitten.

Dochterlief was jammer genoeg iets minder enthousiast, en had meer zin in een dagje Technopolis.

Gelukkig, of helaas, wij zijn geen goede "vooruitplanners", en voor een Technopolis feestje moet je blijkbaar echt wel maanden op voorhand reserveren. 
We waren bijgevolg een maand of twee te laat met onze aanvraag.

Dus werd het toch een chocoladefeestje.

Bij Chocola-tuti in Kampenhout.

De papa had dit concept gevonden via internet, maar verder hadden we er nog nooit van gehoord.

Dat was dus even bang afwachten of het wel in de smaak zou vallen.

Nu het feestje achter de rug is, kan ik volmondig "ja!!!" zeggen.

De dochter heeft al laten weten dat ze haar volgend feestje weer hier wil vieren. 

Het brein achter dit chocolade concept is Mieke Cassiers.

Ze had evengoed Mary Poppins kunnen heten: vakkundig hield ze de opgewonden bende feestvierders in toom.

Deze dame weet duidelijk goed waar ze mee bezig is, en op kordate, doch ludieke wijze kreeg ze de jonge enthousiastelingen in een mum van tijd stil, en hingen ze alle 11 aandachtig aan haar lippen om de geheimen van de chocolade kunst te gaan ontdekken.

En mama en papa? Die konden ondertussen zorgeloos en op het gemak genieten van een lekker kopje koffie of thee met enkele heerlijke chocolade lekkernijen.

Wat een verademing na al die drukke feestjes thuis, of in een binnenspeeltuin.

Een ongelooflijke prestatie vind ik dat. (Van Mieke. Niet van ons als ouders, welteverstaan).

Want toen we met 11 hyper enthousiaste gibbertrienen van 8 jaar het pand betraden, dacht ik even dat het allemaal niet goed ging komen.

In mijn hoofd zag ik al deze joelende dames al een rondedansje doen rond liters gesmolten chocolade die door de lucht vlogen, en vervolgens van de muren af zou druipen.

Niets van dat!

Tijdens de 2u durende workshop kwamen we te weten waar ter wereld cacaobonen te vinden zijn,

en werd er heel wat lekkers gemaakt: chocolade lolly's, choco pop rotsjes, een Mickey Mouse, konijntje en een hartje. En als hoogtepunt: een chocolade kommetje om al dit lekkers in te doen.

Tijd voor een korte pauze!

En hoewel alles dus zeer goed georganiseerd was, was het in geen geval een saaie, stijve bedoening.

De meisjes hadden duidelijk zeer veel pret, en er werd heel wat afgelachen.

Ondertussen namen mama en papa op het gemakske nog een slokje van hun koffie/thee.

Zonder zorgen, want zelfs voor de verjaardagstaart werd gezorgd door Mieke.

Ook voor het uitdelen van cadeautjes was er nog tijd.

Na afloop mocht iedereen een doosje vol zelfgemaakt lekkers mee naar huis nemen.

Een geslaagd feestje voor iedereen!