zwempakjes: summerproof én UV-bestendig!

Het is hier een jaarlijkse gewoonte.

Voordat we op zomervakantie vertrekken, naai ik snel nog even een paar zwempakjes voor de dochters in mekaar.

Geen gewone badpakjes of bikini's. Die kan je overal vinden.

Maar zo van die halve surfpakjes, die je wel vaker in baby- en peutermaten vindt, maar minder in de grotere maten. 

Nochtans kunnen kleuters en scholieren die extra bescherming tegen de zon ook goed gebruiken. We leven in een tijd waarin waarin we ons toch meer en meer bewust worden van de schade die de zon kan aanrichten, dus wat extra bescherming is volgens mij geen overbodige luxe.

Vooral voor het bleke, gevoelige velletje van de oudste dochter.

Niet dat ze van mij nooit een "gewoon" badpak mogen aantrekken (uiteraard aangevuld met een een rijkelijke laag zonnecrème). Tuurlijk wel! 

Maar wanneer je een ganse dag buiten op het strand vertoeft, of aan het zwembad, en je hebt geen zin om om de 2u die bus zonnecrème weer boven te halen, dan is zo'n alternatief pakje toch verdomd handig.

Wat minder handig is, is het vinden van degelijke, mooie, uv-bestendige badpakstof.

Dat maakt dat ik in het verleden wel eens badpakjes maakte uit een mengeling van lycra en tricot stoffen.

Nadeel van gewone lycra is dat die niet altijd even uv-bestendig is, en ook de dikte kwaliteit van de stof kan tegenvallen. Tricot is vaak wel wat dikker, maar droogt niet bepaald snel op, en kan gaan "lebberen" wanneer het nat is. Niet echt ideaal dus.

Groot was mijn vreugde dan ook toen ik nog eens bij Nancy langskwam, en zag dat ze daar een paar mooie, UV én chloorbestendige badpakstoffen had liggen in haar winkel. 

Op etsy vond ik het perfecte patroontje voor mijn zomerse plannen.

Het eerste badpakje was voor de jongste dochter. Eens afgewerkt, bleek dit verdacht los te zitten voor een patroon dat in de omschrijving al meegeeft dat het een nauwaansluitende vorm zou moeten hebben. Ook het flapje rond de ritssluiting viel nogal breed uit.

Zou de naadwaarde dan toch al in het patroon inbegrepen zijn? Bij een eerste lezing was me dat namelijk niet duidelijk geworden, en ik zat dus al van in het begin met twijfels.

Ja dus. 

Al die moeite voor het aantekenen van naadwaarde was dus compleet nutteloze tijdsbesteding geweest.

Gelukkig heeft de jongste dochter nog een soort van peuterbuikje, dus valt de ruime pasvorm nog mee.

De oudste dochter is een pak smaller - hoewel dat door haar rond hoofd niet zo opvalt - dus chanceke dat zij pas als tweede aan de beurt kwam. 

Ook bij haar zit het badpak niet bepaald strak, maar dat ligt vermoedelijk meer aan haar slanke figuur, dan aan het patroon (dat deze keer, voor alle duidelijkheid, wel met de juiste naadwaarde werd geknipt).

Stof: UV en chloorbestendige badpakstof - Atelier Linabo, Wijgmaal

Patroon: High Tide Surfsuit van Peekaboo patterns

Maat: resp. 5 jaar en 8 jaar (voor de 5- en 7-jarige dochters)

Totally in love! A cinderalla story...

Ik ben verliefd!
Tot over mijn oren!
Dit kan natuurlijk te maken hebben met mijn huidige hormonale toestand (voor meer uitleg verwijs ik je door naar mijn vorige post), maar ik denk dat het eerder dat het 'em in de details, de afwerking, de feel, zit...
Ik mocht namelijk nog eens een patroontje testen, en 't is gewoon een pareltje.
In januari al kocht ik bij Lelastof een prachtig stofje (crepe powder viscose), met de bedoeling er een bloesje mee te maken.
Hoe dat bloesje er precies moest uitzien, dat wist ik toen nog niet. Maar ik had wel al een idee voor de combinatie van een bloesje en een bepaald rokje.
Het rokje moet ik nog maken.
Het bloesje kwam er sneller, dankzij de lancering van het nieuwste patroon van Rebecca Page: De Brielle Blouse.


Een bloesje met een echte vintage look: hoge kraag, plooitjes, pofferige, wijde mouwen.

De mouwen zijn afgewerkt met een split en knoopjes

De rug is eveneens afgewerkt met een opening en knoopjes.

En 't geheel is mooi, zo mooi!
Er werd dan ook snel gestreden door mijn beide dochters om het nieuwe kledingstuk te mogen bemachtigen.
Maar ik had voor de oudste al een andere, bijpassende outfit in gedachten.
Dus de jongste dochter zou de gelukkige worden.
Zij wordt 5 in mei, en ik besloot om maatje 5/6Y te testen.

Helaas bleken de mouwen veel te lang voor haar.
En ik had echt geen zin om mijn tornmesje boven te halen.
Voorbarig vreugdekreetje van de oudste dochter: bij haar vielen de mouwen perfect!
Alleen jammer dat de rest van de bloes wat smallekes uitviel bij haar.
Dus ook een no go.
Ik had al bijna - met veel tegenzin - het tornmesje dan toch maar bovengehaald, toen ik een briljante ingeving kreeg: we hadden ook nog een nichtje dat 6 wordt in mei.
Misschien zou zij wel passen in deze mooie bloes!







Tijdens een playdate van de nichtjes in de paasvakantie werd het spel dan ook bruusk verstoord door mezelf, om het kind de bloes aan te meten.
En zowaar, het schoentje bloesje paste!
Wat een opluchting!
Het tornmesje kon weer terug gestoken worden waar het thuishoorde: ergens diep verscholen in mijn naaidoos, wachtend om enkel bovengehaald te worden wanneer er zich nog eens een dreigende ramp voordoet.
Het fototoestel werd bovengehaald, en het kind ontpopte zich als een rasecht fotomodel.

Het leven kan soms toch mooi zijn!

Patroon: Brielle Blouse van Rebecca Page, maat 5/6Y, zonder aanpassingen.
Stof: crepe powder viscose - deze is ondertussen uitverkocht bij Lelastof, maar gelukkig kan je het wel nog verkrijgen bij de Stoffenkamer!
Fournituren: lint en knoopjes - Veritas

Deze post bevat affiliate links. Dit betekent dat ik een kleine commissie krijg wanneer je op basis van deze link een aankoop zou doen. Dit heeft geen invloed op de prijs die jij betaalt. Die blijft gewoon hetzelfde. Het helpt mij wel om mijn stoffen- en naaiverslaving te onderhouden ;)

Vinde gij mijn gat niet te dik in deze rok?

Rebecca Page heeft weer een nieuw patroon uit. En ik mocht het testen!
Het gaat om een toevoeging aan het reeds bestaande patroon "dreamy drape top", een sweater met vleermuismouwen.

Met de "dreamy drape add-on" kan je er een jurk van maken, of een bijpassende aansluitende rok.
Laten we eerlijk zijn, zo'n nauwaansluitende rok, dat is niet echt iets voor mijn figuur.
Dat is natuurlijk mijn persoonlijke mening, maar zelfs mocht de rest van de wereld er een andere mening op nahouden, dan zou ik mezelf er nog niet inwurmen.
Ik voel me er namelijk gewoon niet comfortabel bij.
Ik heb liever kleding waarbij ik me een beetje zelfzekerder voel.
Om dit euvel op te lossen, heb ik een beetje "gefoefeld" bij het maken van mijn dreamy drape jurk:
Volgens mijn maten ga ik van een M voor de top (borst en taille), naar een L op de heupen.
Voor de top bleef ik bij mijn maat, maar voor de rok paste ik het patroon aan van een M/L op de taille naar een XL op de heupen.
Daardoor valt deze wat losser, en is het kokerrok/pencil skirt effect wat verdwenen, en heeft mijn rok meer iets weg van een rechte rok.

Wat de voorkant betreft, ben ik echt wel tevreden van mijn nieuwe jurk.

Aan de achterkant moet ik nog wel wat wennen.

Want hoewel ik het patroon dus verbreed heb naar een XL, om de rok losser te krijgen op de heupen, is het me niet gelukt mijn gat te doen verdwijnen in de massa stof.

Mijn derrière wordt nog steeds pijnlijk hard benadrukt in de rok.

Ook al koos ik voor een stevigere punta di roma stof i.p.v. een gewoon tricootje, in de hoop van alzo het één en het ander te verdoezelen.

Ik heb al overwogen om zonder onderbroek rond te lopen in deze jurk, zodat je op z'n minst die aflijning al niet meer zou zien, maar ik denk niet dat ik dat durf.

Ik ben geen kinky type. Ik ben een seut. So it's not going to happen.

Ik zit dus echt wel met dat achterwerk-probleem. Mocht deze jurk nu niet zo verdomd comfortabel zitten, dan had ik hem allang de vuilbak ingekieperd denk ik. Maar nu blijf ik dus maar zoeken naar een oplossing.

Misschien moet ik hem gewoon enkel dragen op het werk. Ik zit toch bijna de hele dag aan mijn bureau, dus dan zie je de probleemzone niet. En wanneer ik toch naar de kopiemachine, een meeting, de lunch, het toilet, ...moet, dan schuifel ik wel langs de muur ofzo.

Of, ik wacht nog een paar weken. Dan is mijn buik dikker dan mijn gat, en dan compenseert dat de boel. 

Door de ruime bovenzijde, en de stretchy tailleband, kan deze jurk namelijk ook perfect dienst doen als zwangerschapsjurk. En laat ik nu toevallig niet zolang geleden ontdekt hebben dat kindje nr. 3 op komst is!

En met "niet zolang geleden", bedoel ik dat we nog niet voorbij de gekende gevarenzone van de 12 weken zitten. Het kan dus nog altijd mislopen. Ik ben dan ook geen 20 meer.  Buiten de echtgenoot, en enkele dames van mijn naaigroepje, tegen wie ik niet kon zwijgen, weet nog niemand het. Ook niet de familie.

Ik post dit blogbericht dus voorlopig nog niet op mijn eigen tijdlijn, in de hoop dat ik dan nog even tijd heb om mijn familieleden en vrienden zelf op de hoogte te brengen van het heuglijke nieuws.

De 2 of 3 naaisters in deze doelgroep die dit bericht potentieel toch te lezen krijgen, worden vriendelijk verzocht om het beter te doen dan ikzelf, en nog even hun mond te houden ;)

Toen ik de jurk maakte, wist ik nog niet of onze pogingen voor kindje 3 wel gingen lukken. Eerlijk gezegd hadden we de hoop zelfs net opgegeven. Dus de jurk is niet gemaakt "met het oog op".

Om de top minder "slobberig" te doen lijken, heb ik deze zelfs een 7-tal cm ingekort.

Achteraf gezien, had ik die 7 cm misschien nog kunnen gebruiken...

Patroon: dreamy drape top + dreamy drape add-on van Rebecca Page

Stof: top: geen idee wat voor stof dit is, het is minder rekbaar dan tricot, maar het lijkt er wel op. Het alleszins zalig om te verwerken, en ik vond het bij Atelier Linabo; rok: punta di roma, eveneens van bij Nancy van Atelier Linabo

Zoals de meeste patronen van Rebecca Page, is dit patroon ook verkrijgbaar in een kinder- en een poppenversie (je hebt telkens zowel het patroon van de top als van de rok nodig). Dus wie weet, kan ik binnenkort nog een mini-mini versie van deze jurk gaan maken!

Alle patronen zijn eveneens samen verkrijgpaar in 1 bundel.

Deze post bevat affiliate links. Dit betekent dat ik een kleine commissie krijg wanneer je op basis van deze link een aankoop zou doen. Dit heeft geen invloed op de prijs die jij betaalt. Die blijft gewoon hetzelfde. Het helpt mij wel om mijn stoffen- en naaiverslaving te onderhouden ;)

Comfy Cowl Hoodie

De naam van het patroon zegt het al.
De comfy cowl hoodie is hét kledingstuk bij uitstek wanneer je op zoek bent naar een comfortabele outfit, voor een ontspannende activiteit, zoals frisse herfstwandeling, of, meer toepasselijk voor deze tijd van het jaar, een dagje zetelhangen en niets doen.
Af en toe mag dat. Zeker na al die feestdrukte van de afgelopen dagen.
We brachten dit weekend dan ook met het hele gezin een ganse namiddag door in de zetel.
Gezellig naast elkaar, kijken naar een disneyfilm, met een hapje en een drankje erbij.
Echt genieten is dat.
Terug naar het patroon:

De comfy cowl hoodie bestaat uit een sweater, met speciale kap, die ook gedragen kan worden als sjaal.

Sommige mensen denken ook werkelijk dat ik een bijpassende sjaal heb gemaakte bij de sweaters. Niet dus.

De "sjaal" zit gewoon vast aan de sweater, en kan dus ook als een soort kap gedragen worden.

't Is een keer iets anders hè.


patroon: Comfy Cowl Hoodie (unisex, kinderen) - 5/6Y en 7/8Y
stof: unicorn flower - alles-fuer-selbermacher
contraststof: Atelier Linabo, Wijgmaal

De kinderversies werden beide voorzien van een opgestikt buikzakje. De damesversie van het patroon voorziet in dezelfde mogelijkheid. Maar wegens reeds de reeds meer dan voldoende aanwezigheid van 'buik', liet ik deze optie achterwege in mijn eigen exemplaar.

patroon: Comfy Cowl Hoodie (dames) - M

(Je kan de 2 patronen (kind + dames) ook als bundel kopen!)
stof en boordstof: Atelier Linabo, Wijgmaal
contraststof: voorraad

Deze post bevat affiliate links. Dit betekent dat ik een kleine commissie krijg wanneer je op basis van deze link een aankoop zou doen. Dit heeft geen invloed op de prijs die jij betaalt. Die blijft gewoon hetzelfde. Het helpt mij wel om mijn stoffen- en naaiverslaving te onderhouden ;)

Zwierige Kerstjurkjes

Naar goede traditie kroop ik (pas) daags voor kerstmis achter de naaimachine om de dochters van een leuke feestoutfit te voorzien.

En hoewel ik dacht dit keer voorzienig geweest te zijn door dochter 1 al enkele weken eerder te voorzien van een feestoutfit, draaide het uiteindelijk toch weer uit op een aardige portie last minute sewing:
Zaterdagochtend ging ik aan de slag met een leuk stofje dat ik vrijdagavond gespot had bij Atelier Linabo.

















Diezelfde avond tekende ik het patroon over van de Regina jurk (en tuniek) van Sofilantjes, en voegde er als extraatje een ruffle aan toe bij de mouwen.
Hiervoor gebruikte ik het patroondeel van de flutter sleeves van de mara blouse van Compagnie M.

Tegen de middag was het jurkje voor dochter 2 een feit.
Een jurkje met schattige, blinkende diertjes, en
een cirkelrok.
Dat zwiert.
Er was er eentje jaloers...

Dochter 1 wilde ook wel zo'n mooie zwierjurk.
Er werd een hulplijn bijgehaald.
Oma, tevens meter van dochter 1, (en die dicht bij de stoffenwinkel woont, en dan ook nog eens dicht in de buurt van onze woonst moest zijn later die dag) ging op pad om nog wat extra stof bij te kopen.
In de vroege namiddag kreeg ik het in handen.
Niet dat ik er meteen mee aan de slag kon, want het patroon moest nog overgetekend en geknipt worden.
In mijn haast nam ik niet te tijd om er de matentabel op na te pluizen, en ging ik er gewoon van uit dat een 7 jaar wel zou moeten passen.
Dom, dom, dom. Ik weet het. Maar een mens onder stress doet de domste dingen.
Wel was ik zo slim om deze keer een rits te voorzien in het achterpand.
Dat doe ik zowiezo vaker bij kleding voor dochter 1, wegens haar gigantische hoofd, waar zelfs de meest stretchy stof niet tegen opgewassen is.
Maar nu was het ook nodig om haar armen mee in de jurk te krijgen.
Dat werd al pijnlijk duidelijk toen dochter 2 haar jurk aantrok, en dat even onmogelijk leek, tenzij we tenminste één van haar armen zouden afzagen.
Wat we voor alle duidelijkheid niet hebben gedaan.
De sweaterstof die ik heb gebruikt heeft dus duidelijk in de verste verte niet evenveel rek als de tricotstof waar het (ritsloze) patroon in voorziet.
Ik kocht voor dochter 2 een bijpassende zichtbare gouden rits, die ik plechtig beloof één van de dagen nog in het achterpand te zetten, zodat ze de volgende keer niet door de hel moet gaan om haar jurk aan of uit te trekken.
Maar goed, we dwalen af...terug naar dochter 1, jurk 2:
Zondag ochtend was het bovenstuk van de tweede jurk een feit.
En hoewel ik hetzelfde patroon had gebruikt, zag dat er toch iets anders uit dan die van jurk 1, want ik knipte het voor en achterpand in 2, en voegde over het ganse bovenstuk een ruffle toe.

De mosterd voor deze look haalde ik natuurlijk bij de Millie dress van Mix it Make it.
Voor de ruffle gebruikte ik opnieuw het hierboven vermeldde patroondeel van de mara blouse, maar dan een aantal keren verlengd
Ik liet de dochter al eens passen, en lap, "amai mama, da's precies zo kort!".
"Ja, kind, dat is precies wel echt te kort! Wat nu?"
Een kort bezoekje aan de voorraadkast leverde me een bruikbare lap zwarte punta di roma op die dienst kon doen als geloofwaardig tussenstuk.
Daarmee was dat euvel dan al opgelost.

Voor het rokgedeelte was ik al een beetje voorzienig geweest, en had ik in den beginne al 2 cm toegevoegd aan de lengte van het patroon. Net genoeg, zo bleek.
Zondagmiddag was jurk 2 dan toch een feit.
Zondagavond waren we ruim op tijd klaar voor een zalig en stressvrij kerstfeest!
Fijne feestdagen iedereen!
Wij zwieren alvast het nieuwe jaar in...

Patroon: Regina dress (and tunic) van Sofilantjes, met wat aanpassingen (zie tekst).
Stof: Atelier Linabo, Wijgmaal
Fournituren: koper/gouden paspel (jurk 1), blinde rits (jurk 2): voorraad (of m.a.w.: geen idee waar ik deze ook al weer op de kop heb getikt)
Maat: 5 jaar, (voorlopig) zonder aanpassingen en 7 jaar, verlengd d.m.v. tussenstukje en 2 cm aan rokdeel

Feesten tot we erbij neervallen!

Louisa Coat

Ongeveer 1 jaar na mijn eerste Louisa Coat, was het echt wel tijd om er een tweede te maken.
De jas is ondertussen al meer dan een maand klaar (misschien 2 zelfs), en reeds volop in gebruik. Maar het nemen van de foto's heeft eventjes geduurd (wegens het slechte weer, en misschien ook een beetje wegens luiheid).
En het maken van een blogpost gebeurde nog veel later (wegens te druk, en misschien ook wel een beetje wegens het 'geen zin hebben in').
Maar nu is het eindelijk zover. Ik stel u met trots mijn 2de Louisa jas voor.


De foto's stel ik u met iets minder trots voor (dat was de vorige keer wel anders). 
De achtergrond is niet echt sfeervol, de lucht grijs en grauw, en de foto's zelf ook.































De jas werd gemaakt met de overschot mantelstof die ik nog had liggen van een jas die ik ooit voor mezelf maakte.

































Ik liet de dochter los op mijn voorraad paspel, en ze koos voor goud.

Bij veritas vond ze eerder al een prachtige gouden rits. Heel straf, want we waren nog maar een halve minuut in de winkel, en ze had hem al vast. Terwijl ik daar nog nooit eerder gouden ritsen had gezien.

Ondertussen heb ik ze ook al op andere plaatsen gespot. Bij Madeline de Stoffenmadam bvb.
En ook bij Lanalotta in Leuven kan je ze vinden.
Voor de voering ging ik dan ook maar op zoek naar een stofje met goudaccenten.

Lang moest ik niet zoeken, want ik had nog iets liggen in mijn eigen stoffenkast!
Handig, toch.
En straf: ik kocht het al in januari met de bon van de Stoffenkamer, die ik gewonnen had met mijn vorige louisa coat. Als dat geen toeval is.
Bij aanschaf had ik evenwel een feestelijke jurk in gedachten. Niet de voering voor een jas...
Maar het ziet er best ok uit.
De enige teleurstelling van de hele jas is de buitenflap. Voordat de jas klaar was, leek het erop dat deze mooi op zijn plaats ging blijven. Maar nu hij helemaal in mekaar zit, is niets minder waar. Het ding staat consistent opengeflapt, en ziet er niet bepaald elegant uit.

Velcro of drukknopen toevoegen is geen optie, want ik vrees dat deze zichtbaar zullen zijn van de zijkant, en dat vind ik maar niets.
Misschien moet ik de jas terug opengooien, en op zijn minst de buiten- en binnenkant van de flap aan mekaar vastlijmen met behulp van vliesofix. Dat zou misschien al iets helpen.
Mocht iemand nog een beter idee hebben, tips zijn altijd welkom!

patroon: Louisa Coat van Compagnie M. (Maat 7 jaar, zonder aanpassingenà
Buitenstof: Mantelstof van de stoffenverkoop door Punto Fashion in Keerbergen,
Voering: Hoffman cream gold van bij de Stoffenkamer
Tussenvoering en rits: veritas
Paspel: Atelier Linabo, Wijgmaal