Een Lucy voor Elise

Ik kreeg de kans om het voorbije weekend het nieuwste patroontje van Compagnie M., De Lucy Dress, te mogen testen.

Het is echt een superpatroontje in velerlei opzichten:

• snel geknipt: gewoon een paar rechthoekjes (voorpand, achterpand, en lintjes) en niets meer
• snel gemaakt: Marte zelf doet er blijkbaar maar een uurtje over, maar ik ben toch een iets trager type, en heb er 3 uur over gedaan (van patroon tekenen tot afgewerkte jurk). 
• zeer duidelijke instructies. Zelfs de manier waarop je de elastische draad voor het "smocken" moet plaatsen in het spoeltje van je naaimachine wordt gedetailleerd uitgelegd.
• prachtresultaat! De ideale zomerjurk/strandjurk.

Het patroon kan je binnenkort kopen bij Compagnie M. voor maatjes van 1y - 10y, en wie niet kan wachten, of er niet alleen aan durft te beginnen kan zich inschrijven voor een workshop.

Ik had zelf ook een beetje schrik om eraan te beginnen, omdat ik nog nooit eerder gesmockt had, en ik op het internet bijna alleen maar horrorverhalen lees over mislukte projecten (ook hier klinkt het in het begin niet zo vrolijk). Dus ook bij dames met gerenommeerde blogs, die meestal wel van wanten weten.

Voor elke site met mislukte projecten, bestaat er ook één die meent de oplossing te bieden voor iedereen met "smockproblemen". Alleen jammer dat deze oplossingen vaak tegenstrijdig zijn: zo moet je volgens de ene (hier bvb., hier en hier) het spoeltje handmatig opwinden zonder te trekken aan de elastische draad, en volgens de andere (en ook volgens de handleiding van Compagnie M.) moet je juist (superhard) trekken aan de draad wanneer je hem - antikloksgewijs - rond je spoeltje windt.

Bovendien staat in de handleiding dat je best elastisch garen van Elasta gebruikt (hier verkrijgbaar), maar wegens de korte deadline kon ik enkel aan die van Prym geraken (o.a. verkrijgbaar bij Veritas en het wolwinkeltje in Leuven). De smock elastiek van Prym wordt echter afgeraden in de handleiding wegens teveel negatieve ervaringen.

Ai, dat begon dus al goed...

Ik besloot er toch voor te gaan onder het motto: "wie niet waagt, ...", en nu ben ik blij dat ik het gedaan heb. Ik heb gewoon van begin tot einde de handleiding van Marte gevolgd, en OK, het is niet perfect, maar voor een eerste probeersel ben ik best tevreden. Oordeelt u vooral zelf:

Het model was een beetje ziek (vooral te zien op de foto hieronder), maar om te pronken met haar nieuwe jurkje kon er wel een lach vanaf!

Het stofje (Whimsicöl Mist uit de collectie Nordika by Jeni Baker voor Art Gallery Fabrics) kocht ik onlangs bij een stockverkoop van Bambiblauw.

De schattige konijnen-knoopjes vond ik bij Veritas.
Zoals hierboven reeds vermeld, gebruikte ik de smock elastiek van Prym (Veritas Leuven).

Verjaardagsjurkjes

Ongeveer een maand geleden was de jongste dochter jarig.
Voor de gelegenheid maakte ik voor beide dochters een jurkje uit dezelfde stof, maar met andere patronen.

Voor de oudste dochter maakte ik de BABETTE jurk uit haar boek:

Voor de jongste vond ik hier een (gratis) patroon én tutorial voor een jurkje met stolpplooi (enkel maat 80).

De fotograaf van dienst op het feestje was de echtgenoot. Resultaat: foto's genoeg van de taarten en cadeautjes, en met wat geluk ook hier en daar het hoofd of een lichaamsdeel van de dochters, maar dus niets bruikbaars voor mijn blog (of een fotoalbum, helaas...).

Dan maar gewacht tot de jurkjes gewassen en gestreken waren om zelf een fotoshoot te doen.

Dit is gelukt voor de oudste dochter, maar daarna was de batterij van het fototoestel plat. Nu dus uitzoeken waar de lader ook alweer naartoe is om ook van het feestvarkentje enkele foto's te publiceren. (Hieronder vindt u er alvast ééntje terug, onder de vorm van een selfie van mijn jongste zus met haar petekindje)

De stofjes en de paspel vond ik bij Habiba (Leuven). 

De zoom werd afgewerkt met geborduurde bloemetjes (misschien niet zo duidelijk:)

 Biais (voor de zelf uitgevonden strik) kocht ik bij Veritas.

De voeringstof (gewoon katoentje) die op de foto tussen de kraagdelen komt piepen vond ik bij Pauli (Leuven).

 De knoopjes zijn lichter van kleur dan de paspel en biais. Met de overschot van de biais heb ik geprobeerd om zelf knoopjes te overtrekken, maar dat is helaas mislukt. Toen ik deze knoopjes zag liggen - ik weet niet meer waar - ben ik voor de gemakkelijke oplossing gegaan.

Over een Overslagjurkje, een naaiwedstrijd en een verrassingspakketje

Enkele maanden geleden leerde ik haar blog kennen. De kleurencombinaties die zij gebruikt bij haar naaicreaties vind ik gewoonweg super, en doen me een beetje nostalgisch terugdenken aan de Oililyspulletjes uit mijn kindertijd. Eenzelfde gevoel heb ik bij haar blog trouwens.

Mama Mizzy heeft een prachtig patroontje uitgewerkt voor een simpel overslagjurkje, en je kan het gewoon gratis downloaden op haar website (maat 128/134). Ik had het hier al enkele weken uitgeprint liggen, maar vond nog niet de tijd om eraan te beginnen.

Aangemoedigd door het buurmeisje, dat geregeld komt vragen of ik ook eens een jurkje voor haar zou willen maken, heb ik me er dit weekend toch maar eens achtergezet. En het ging vrij vlot moet ik zeggen. Geen rits, geen knoopjes, geen zakjes, tja, dat scheelt 'em natuurlijk. Ik ben een naaister van het trage type, maar deze klus was toch op een paar uurtjes geklaard.

Tot eind juni kan je trouwens meedoen aan een wedstrijd met dit patroontje. Meer info vind je hier. Mag ik jullie trouwens vriendelijk vragen - of je nu zelf meedoet of niet - om op je favoriete jurkje te stemmen? (dit kan hier)

Het resultaat:

De hamburger liebe stofjes (Fly paradies en fly bird, fly) vond ik bij Habiba (Leuven). 

Het oranje lintje (op de mouw) zat in het verrassingspakketje dat ik won via de facebookpagina van Habiba. In dit verrassingspakketje vond ik eveneens enkele leuke stofjes (binnenkort meer hierover) en dit leuke leesboekje terug:

OLE met model

Zo moet de maffia ooit begonnen zijn.

Tot dit besef kwam ik deze ochtend toen ik mijn dochter mits een beetje omkoping door de belofte van barbiespullen en lekkers toch wist te overtuigen om vijf minuutjes te poseren met mijn laatste naaisel (volgens het OLE patroon van Zonen09, cfr. vorige post).

Ziehier het resultaat van deze - als ik mijn belofte nakom, toch wel duur uitgevallen - fotoshoot: 

OLE!

Olé!

Voor de Belgen, maar ook voor de oudste dochter. Net als de voetballers heb ik veel gezweet en gezwoegd om tot een mooi resultaat te komen, maar - op enkele "schoonheidsfoutjes" na - is het wel gelukt, denk ik.

De patroontjes van Zonen09 zijn eigenlijk allemaal gemaakt voor jongens, maar menig blogster heeft al aangetoond dat ze ook zeer bruikbaar zijn voor meisjes. Vooral van de gekende Jacob broek ben ik een hevige fan, maar de OLE wou ik nu dus ook wel eens uitproberen:

Het stoere sweaterstofje werd wat opgeleukt met een paar fronsjes, een paspeltje en een bloemetje om het geheel toch een hoger meisjes-gehalte te geven. Want als mijn prinsesje ook maar een licht vermoeden heeft dat een kledingsstuk niet bedoeld is voor echte prinsessen, dan weigert ze pertinent om het aan te trekken, wat had je gedacht...


















Gelukkig ben ik in mijn opzet geslaagd, want ze is er best wel blij mee.
Alleen gewillig poseren voor de camera lukt nog niet echt. Het truitje is dan ook volledig gevoerd (en omkeerbaar), en dus best wel warm voor deze tijd van het jaar. Het maakt dit kledingstuk wel ideaal voor een strandwandeling op een zwoele zomeravond aan de Belgische kust, maar dat zit er voorlopig niet in, dus zal ik andere trucs uit de kast moeten halen om hier toch nog een fotootje met model te kunnen posten.














stofjes: habiba (Leuven), drukknopen: veritas

poppendraagzak

In december trouwt de schoonbroer. Dat lijkt nog ver weg, maar wanneer je 2 jurken voor schattige bruidsmeisjes, een (lange) suitejurk voor jezelf en een half dozijn dassen moet zien te naaien tegen de belangrijkste datum in het leven van 2 mensen, dan is dat plots niet zo lang meer.

Ik ben dus nu al volop aan het naaien geslagen voor dit bijzondere project. 

Nu denk ik dat de schoonzus in spé (eigenlijk is het nu al officieel, want ze zijn al een kleine maand getrouwd voor de wet) er niet mee zou kunnen lachen als ik hier al enkele resultaten publiceer. Dus haal ik ondertussen maar een oude schoen uit de doos, om de tijd tussen 2 publicaties op mijn - zeker door 2 mensen - druk bezochte blog toch niet te groot te maken, toch?

Hieronder dus enkele foto's van een poppendraagzak die ik enkele maanden geleden maakte op bevel van de oudste dochter. Helaas (voorlopig) zonder model. Met het voorspelde goede weer dit weekend, kan ik misschien nog wat foto's bijmaken en achteraf toevoegen. 

De stof kocht ik op het stoffenspektakel. De opdracht was: een leuk prinsessenstofje vinden. Ondanks het ruime aanbod vond ik niets wat voldeed aan beide verwachtingen. Leuk + prinsessenstofje gaat blijkbaar niet samen. Ik kocht dus een kleurrijk stofje met oosterse meisjes/geisha's. En dan maar stilletjes hopen dat de dochter het toch nog OK zou vinden. Toen ik thuis kwam met het stofje zij de dochter meteen " Oh, wat een mooie prinsesjes! Is dat voor mij?" Hmm, deze meisjes zijn dus blijkbaar ook prinsesjes, mooi opgelost! 

Aangezien het project op 'dringend' verzoek was van de dochter, en ik dus geen tijd had om op zoek te gaan naar leuke slotjes en lintjes, werden het dus de gele en rode slotjes en oranje biais die ik nog liggen had van een eerdere aankoop bij Veritas. Op zich valt het resultaat nog wel mee, maar als ik meer tijd had gehad, was ik toch gegaan voor andere kleurtjes denk ik.

Wil je er zelf ook ééntje maken? Volg dan net als ik de superhandige tutorial (met patroon) van Levenmetliv: 

Julia + Swing Skirt

Deze week werkte ik eindelijk het rokje af dat past bij mijn eerste Julia sweater.
Beide patroontjes zijn van Compagnie M.
Het jeansstofje voor de rok vond ik op het stoffenspektakel.
De tricotstofjes en de boordstof kocht ik bij Habiba.
De sweater is omkeerbaar, met aan de ene kant vooral blauwe tinten en een buidelzak, en aan de andere kant dezelfde hertjesstof, maar met een rood rugpand.
Aangezien het model voorlopig nog weigert haar swing skirt uit te trekken, heb ik nog geen detailfoto's van de rok, dus hoop ik dat onderstaande foto's voldoende duidelijk zijn.
(De eerste foto's zijn nog zonder swing skirt, die op de trampoline met; ik kon niet kiezen, dus het zijn er heel veel)

  

Dat het model een beetje mollig lijkt op onderstaande foto's komt omdat ze onder haar outfit stiekem nog een dikke winterjurk draagt...